Mikayel Ohanjanyan

Biyografi:
1976 yılında Erivan, Ermenistan’da doğdu
1995 yılında Terlemezyan Devlet Güzel Sanatlar Üniversitesi’nden dereceyle mezun oldu
2001 yılında Erivan Devlet Güzel Sanatlar Akademisi’nden dereceyle mezun oldu
2005 yılında İtalya, Floransa Güzel Sanatlar Akademisi’nden dereceyle mezun oldu
2000 yılından beri İtalya, Floransa’da yaşıyor ve çalışıyor

Önemli Başarıları:
2018 Enrico Marinelli Çağdaş Sanat Ödülü, Opera del Duomo di Firenze Müzesi, İtalya
2017 FIAC – On Site projesi için Sanatçı Temsilciliği, Petite Palais, Paris, Fransa
2017 Yorkshire Heykel Parkı için Sanatçı Temsilciliği, West Bretton, Birleşik Krallık
2016 Frieze Heykel Parkı için Sanatçı Temsilciliği, Regent’s Park, Londra, Birleşik Krallık
2015 Altın Aslan – 56. Venedik Bienali Ermenistan Pavyonu, İtalya
2014 Birincilik Ödülü – Premio Henraux, İtalya
2009 Birincilik Ödülü – Permio Targetti Light Art, İtalya
2006 Birincilik Ödülü – MOVIN’UP 2006, İtalya
2003 Birincilik Ödülü – 2. Pavia Uluslararası Pavia Çağdaş Sanat Bienali, İtalya
2002 Onursal Derece – XX Premio Firenze, İtalya
2001 Üçüncülük Ödülü – XIX Premio Firenze, İtalya
1998 Üçüncülük Ödülü – XIII Uluslararası Ravenna Heykel Bienali, İtalya

2010’dan İtibaren Kişisel Sergiler:
2017 Letters (Mektuplar), VETRINA – Peitrasanta Banco BPM – Vehicle Projects, Enrico Mattei küratörlüğünde, Pietrasanta, İtalya
2017 Diario (Günlük), Clare Lilley küratörlüğünde, Yorkshire Heykel Parkı, West Bretton – Wakefield, Birleşik Krallık
2016 Durk, Ca’ Grande / Milano Devlet Üniversitesi, Donatella Volonté küratörlüğünde, Milano, İtalya
2014 AtTrazioni (AtTraksiyon), LuzArt Gallery, Ilaria Cicali ev Nadjia Chekoufi küratörlüğünde, Berlin, Almanya
2013 Equilibri-Plastic Elaborations, InteriorDAsein, Ilaria Cicali ve Archi Galentz küratörlüğünde, Berlin, Almanya
2012 In/Outside of Me (İç/Dışımda), Spazio Blue, Simona Gavioli küratörlüğünde, Bologna, İtalya
2011 Introverted Perspective #4 (İçedönük Perspektif #4), Quadro 0.96 Gallery, Martina Cavallarin küratörlüğünde, Floransa, İtalya
2010 Art Projects for Urban Areas (Kentsel Alanlar için Sanat Projeleri), 12. Venedik Uluslararası Mimarlık Sergisi Bienali, Ca’ Zenobio Sarayı, Venedik, İtalya

2010’dan İtibaren Karma Sergiler:
2017 FIAC – On Site 2017, Christophe Leribault ve Eva Wittocx küratörlüğünde, Grand Palais / Petite Palais, Paris, Fransa
2017 The Mount Analogue – Standart, 1. Uluslararası Ermenistan Çağdaş Sanatlar Trienali, Adelina Cüberyan Von Fürstenberg küratörlüğünde, Gümrü, Ermenistan
2017 Frieze Heykel Parkı, Clare Lilley küratörlüğünde, Regent’s Park, Londra, Birleşik Krallık
2015 Verso (Doğru), Çağdaş Sanat Haftası, Michela Eremita küratörlüğünde, Sansedoni Sarayı – Monte dei Paschi di Siena Derneği, Siena, İtalya
2015 Dreamscapes (Düş Sahneleri), 6. Uluslararası Pekin Sanat Bienali, Ermenistan Cumhuriyeti Ulusal Pavyonu, Anna K. Gargarian küratörlüğünde, Pekin Ulusal Sanat Müzesi, Pekin, Çin
2015 Revelations (İfşaat), 2. Uluslararası El Zanaatları ve İcatları Bienali, İtalyan Alanı, Grand Palais, Jean Blanchaert küratörlüğünde, Paris, Fransa
2015 Grandchildren – New Geographies of Belonging (Torunlar – Aidiyetin Yeni Coğrafyaları), The DEPO, Silvina Der Meguerditchian küratörlüğünde, İstanbul, Türkiye
2015 SIHX. Arte e Industria alla corte Deloitte (SIXH. Deloitte Meydanında Sanat ve Endüstri) Fondazione Henraux e Deloitte Italy küratörlüğünde, Corte Deloitte, Milano, İtalya
2015 Armenity, 56. Uluslararası Venedik Sanat Bienali, Ermenistan Cumhuriyeti Ulusal Pavyonu, San Lazzaro Degli Armeni Adası, Adelina von Fürstenberg küratörlüğünde, Venedik, İtalya
2015 Armenian Abstract, Subtile Conjuctions (Ermeni Soyut, Narin Bağlaşımları) Kulturhaus Karlshorst Berlin, Archi Galentz Küratörlüğünde, Berlin, Almanya
2015 Auf Mnemosynes Wohl! (Mnemosynes Kuyusunda!), Maxim Gorki Tiyatrosu, Silvina Der-Meguerditchian küratörlüğünde, Berlin, Almanya
2014 The Nude as a Guest (Bir Misafir Olarak Çıplak), InteriorDAsein, Archi Galentz küratörlüğünde, Berlin, Almanya
2013 Targetti Light Art Collection (Targetti Işık Sanat Koleksiyonu), IV. F-LIGHT Festivali, Murate, Floransa Belediyesi ve Targetti Derneği organizatörlüğünde, Consuelo De Gara küratörlüğünde, Floransa, İtalya
2013 La Corte (Meydan), Palazzo Rucellai, Olivia Toscani Rucellai ve Mauro Lovi küratörlüğünde, Floransa, İtalya
2012 Respiro della Luce (Işığın Nefesi), Palazzo Bissari, Targetti Derneği ve Zoé Derneği organizatörlüğünde, Consuelo De Gara küratörlüğünde, Vicenza, İtalya
2012 Dolomiti Contemporanee DC NEXT – İkinci tur sergisi, Blocco di taibon – Fabbrica ex visibilia, Gianluca D’Inca Levis küratörlüğünde, Taibon Agordino, İtalya
2012 Dove stà ‘Zà’? (‘Zà’ Nerede?), Cesare Zavattini ve Sanat Koleksiyonu 110. Yılına ithafen, Quadro 0.96 Gallery ve Zavattini Derneği organizatörlüğünde, Aldo Frangioni küratörlüğünde, Fiesole, İtalya
2012 E quindi uscimmo a riveder le stelle. Il viaggio (Ve Böylece Tekrar Yıldızları Görmeye Gittik. Seyahat), Premio San Fedele 2012 Finalistleri, San Fedele Gallery, Andrea Dall’Asta küratörlüğünde, Milano, İtalya
2011 2. Uluslararası Çağdaş Sanat Sempozyumu 2011, Villa Böhm, Ralph Gelbert Küratörlüğünde, Neustadt an der Weinstrasse, Almanya
2011 Neoludica. Art is a Game 2011-1966 (Neoludica. Sanat bir oyundur 2011-1966) 54. Uluslararası Venedik Sanat Bienali, Yan Etkinlikler, Sala dei Laneri, Debora Ferrari küratörlüğünde, Venedik, İtalya
2010 Crossroad (Kavşak), 12. Uluslararası Venedik Mimarlık Sergisi Bienali, Ermenistan Cumhuriyeti Ulusal Pavyonu, Palazzo Ca’ Zenobio, Ara Zarian küratörlüğünde, Venedik, İtalya
2010 1. Uluslararası Sanat Sempozyumu 2010, Centro Studi “I Cappuccini”, Corrado Agricola küratörlüğünde, San Miniato, İtalya
2010 1. Uluslararası Grottaglie Bienali, Convento San Francesco di Paola, Mons. Pietro Amato küratörlüğünde, Grottaglie, İtalya

2010’dan İtibaren Kısa Bibliyografyası:
2016 “Durk”, Mikayel Ohanjanyan, Donatella Volonté tarafından, Skira kataloğu, ISBN 978-88-572-3214-0
2015 “Grandchildren – New Geographies of Belonging (Torunlar – Aidiyetin Yeni Coğrafyaları)”, The DEPO ve Silvina Der Meguerditchian tarafından, Bandecchi & Vivaldi kataloğu, 64-69, 114-115 numaralı sayfalar
2015 “SIHX”, Henraux Foundation, Nicola Gnesi ve Manuela Della Ducata tarafından, Bandecchi & Vivaldi kataloğu, 47-53, 73 numaralı sayfalar
2015 56. Uluslararası Sanat Sergisi – Venedik Bienali, “All The World’s Futures / Participating Countries (Dünyanın Tüm Gelecekleri – Katılımcı Ülkeler)”, Okwui Enwezor tarafından, Marsilio Editori kataloğu, 016-017 numaralı sayfalar
2015 “Armenity”, Ermenistan Cumhuriyeti Ulusal Pavyonu kataloğu, Adelina Cüberyan Von Fürstenberg tarafından, Skira Editore kataloğu, 80-83, 152 numaralı sayfalar
2015 “Praestigium Italia II (Efsunlu İtalya II)”, Project Imago Mundi by Luciano Benetton Collection ve Luca Beatrice, Fabrica kataloğu, 318-319 numaralı sayfalar
2014 “Premio Fondazione Henraux (Henraux Derneği Ödülü)”, In memoria di Erminio Cidonio, Henraux Derneği ve Enrico Mattei tarafından, Bandecchi & Vivaldi kataloğu, 5, 9, 13, 62, 100-101, 108-114, 126 numaralı sayfalar
2013 “Light Art in Italy (İtalya’da Işık Sanatı)”, Gisella Gellini tarafından, Maggioli Editore kataloğu, 154-157 numaralı sayfalar
2012 “Light Art in Italy (İtalya’da Işık Sanatı)”, Gisella Gellini tarafından, Maggioli Editore kataloğu, 184-187 numaralı sayfalar
2011-2012 “San Fedele Görsel Sanatlar Ödülü”, E quindi riusciamo a riveder le stelle – Il Viaggio, Andrea Dall'Asta tarafından, Cariplo Derneği kataloğu, 17, 46-47, 58 numaralı sayfalar
2011 54. Uluslararası Sanat Sergisi – Venedik Bienali, “ILLUMInations / Collateral Events (Aydınlanmalar / Yan Etkinlikler)”, Bice Curiger tarafından, Marsilio Editori kataloğu, 540-541 numaralı sayfalar
2011 “Art and Videogames – Neoludica (Sanat ve Video Oyunları – Neoludica)”, Debora Ferrari tarafından, Skira Editore kataloğu, 214-215 numaralı sayfalar
2010 12. Uluslararası Mimarlık Sergisi – Venedik Bienali, “People meet in Architecture / Participating Countries (İnsanlar Mimarlıkta Tanışıyor / Katılımcı Ülkeler)”, Kazuyo Sejima tarafından, Marsilio Editori kataloğu, 106-107 numaralı sayfalar

2010 Yılından İtibaren Bazı Makaleler ve Söyleşiler:
2016 “Apre Frieze, una e trina (Opens Frieze, One and Three)”, Il Sole 24 Ore, 2 Ekim, Pia Capelli tarafından
2016 “Mikayel Ohanjanyan”, Flash Art, n.326 Mart – Nisan, Gaspare Luigi Marcone tarafından, 28. sayfa
2016 “E l’arte andò all’Università (Ve Sanat Üniversiteye Girdi)”, Arte, Şubat, Pia Capelli tarafından, 20-21 numaralı sayfalar
2016 “Via della Seta: Ohanjanyan inagura la Statale Arte (İpek Yolu: Ohanjanyan Kamu Sanatının Açılışını Yapıyor)”, Treccani Web, Simone Zoppellaro tarafından (http://www.treccani.it/magazine/cultura/Via_della_Seta_Ohanjanyan_inaugura_la_Statale_Arte.html)
2016 “Mikayel Ohanjanyan inagura la Statale Arte (Ohanjanyan Kamu Sanatının Açılışını Yapıyor)”, Artribune, Ginevra Bria (http://www.artribune.com/2016/01/mikayel-ohanjanyan-universita-statale-milano/)
2016 “Un maxi scultore nel Loggiato della Ca’ Grande (Ca 'Grande Loggia’sında Bir Büyük Heykeltraş)”, La Repubblica – Milan edition, Cristiana Campanini, XVI
2016 “L‘Armenia nelle sculture alla Statale (Kamu Heykelciliğinde Ermenistan)”, Il Giornale – Milan Edition, Francesca Amé tarafından, 12 numaralı sayfa
2015 “Armenity”, Domusweb, Gabi Scardi tarafından (http://www.domusweb.it/en/art/2015/06/15/armenity.html)
2015 “Ohanjanyan, il ritmo dello spazio (Ohanjanyan, Mekânın Ritmi)”, Il Manifesto, Simone Zoppellaro (http://ilmanifesto.info/il-ritmo-dello-spazio/)
2015 “Biennale Arte 2015 – Armenia”, La Biennale di Venezia Channel, La Biennale di Venezia Channel tarafından (https://www.youtube.com/watch?v=wM5CE6hYLRs)
2015 “Biennale di Venezia. L’Armenia di Mikayel Ohanjanyan (Venedik Bienali. Mikayel Ohanjanyan’dan Ermenistan)”, Artribune, Francesca Alix Nicoli tarafından (http://www.artribune.com/2015/05/intervista-mikayel-ohanjanyan-biennale-di-venezia-padiglione-armenia-leone-d-oro/)
2015 “Mikayel Ohanjanyan – Kübün Kimliği” Wall Street International, New York, Sarah Corona tarafından (http://wsimag.com/art/12778-mikayel-ohanjanyan)
2014 “La pura bellezza della pietra nelle opere di Ohanjanyan (Ohanjanyan Eserlerinde Taşın Saf Güzelliği)” Il Giornale – günlük gazete, 17.08.2014 tarihli, İtalya, Luca Beatrice tarafından, 27 numaralı sayfa
2012 “Intervista a Mikayel Ohanjanyan (Mikayel Ohanjanyan’la Söyleşi)”, Unconventionalproject – İletişim Ağı, Eleonora Sangalli tarafından (http://www.unconventionalproject.com/intervista-a-mikayel-ohanjanyan/)
2011 “Tre domande a Mikayel Ohanjanyan (Mikayel Ohanjanyan’a Üç Soru)”, Postinterface – Yaratıcılık ve Yeni Teknolojiler ağı, Mario Savini tarafından (http://www.postinterface.com/home/114-tre-domande-amikayel-ohanjanyan-mariosavini)
2010 “Переступить Порог (Eşiği Geç)”, Erivan dergisi, Aralık 2010 / Moskova, Eleonora Malkhasyan tarafından, 86-93 numaralı sayfalar

Mikayel Ohanjanyan 1976 yılında Erivan, Ermenistan’da doğdu. Terlemezyan Devlet Güzel Sanatlar Koleji’nde eğitim gördü (1995 yılında dereceyle mezun oldu) ve daha sonra Erivan Devlet Güzel Sanatlar Akademisi’nde eğitim gördü (2001 yılında dereceyle mezun oldu). 2000 yılında Floransa, İtalya’ya taşındı ve Floransa Güzel Sanatlar Akademisi’ne girdi (2005 yılında dereceyle mezun oldu). Hala Floransa’da yaşıyor ve çalışıyor.

Sanat kariyeri boyunca, çeşitli ulusal ve uluslararası sergilere katıldı, bunlardan bazıları: 2010 yılında 12. Venedik Mimarlık Bienali (Ermenistan Ulusal Pavyonu), 2011 yılında 54. Venedik Sanat Bienali (Yan Etkinlikler) ve Ermenistan’ın En İyi Ulusal Katılım dalında Altın Aslan kazandığı 2015 yılında 56. Venedik Sanat Bienali (Ermenistan Ulusal Pavyonu). 2016 yılında “Diario” eseri 2016 Frieze Heykel Parkı’na seçildi ve Londra’daki Regent’s Park’ta sergilendi, sonrasında aynı işi prestijli Yorkshire Heykel Parkı’na seçildi. 2017 yılında Ohanjanyan’ın iki işi Fiac – On Site projesi için seçildi ve Paris, Fransa’daki Petit Palais’nin girişinde sergilendi.

Dünya İçin Sanat (Cenova), UNESCO Uluslararası Plastik Sanatlar Derneği (Paris) ve Ermenistan Sanatçılar Birliği’ne kalıcı üyeliği vardır.

Ohanjanyan 2014 yılında Prix Henraux ile ödüllendirildi. Eserleri Vatikan Fransız Piskoposluk Sınıfı Eklesiyastik Koleji (Roma), Vatikan Aziz Roberto Bellarmine Piskoposluk Okulu (Roma), Henraux Derneği (İtalya), Targetti Işık Sanatı Koleksiyonu (İtalya), Museo Microcolection (İtalya), Neustadt an der Weinstrasse Belediyesi Koleksiyonu (Almanya), Ravenna Centro Dantesco Müzesi (İtalya), Pavia Çağdaş Sanat Müzesi (İtalya) ve Ermenistan, İtalya, Fransa, Almanya, Kanada, Hollanda, Belçika, Türkiye ve ABD gibi ülkelerde çeşitli özel koleksiyonlarda bulunabilir.


Yorumlar:
      Mikayel Ohanjanyan’ın plastik elabrasyonundaki her projede, daima bir kelimelerle ifade edilememezlik hissinin belirgin kılınmaya çalışıldığını görüyoruz. Heykelleri zıtlıkları içeriyor ve etkinleştiriyor: maddenin sınır hatlarının olmadığı bir ışıkta dönüştüğü, görünmezin gerçek şeylerde kendini gösterdiği ve o görünmezin tam da algılanabilir olacağı anda tekrar değiştiği saydam bir genişlikteki katı tamlığa karşı gölgemsi formlar gibi.

Toni Toniato, Sanat Tarihçisi ve Eleştirmeni

***
      Mikayel Ohanjanyan. Plastik Elaborasyonlar.
      Günlük hayatımızda yer edinmiş iç veya dış güçlerin seslerinin ya da formlarının – gerek sessizlikle gerekse tefekkür ya da fiziksel veya spiritüel bir yolculuk tecrübesiyle yabancılaşma yoluyla – açığa çıkmasına izin verebildiğimiz o anlar ne kadar nadirse o kadar değerlidir. Genellikle algılanamazlar ancak yine de zaman ve mekânda somut bir form edinirler, böylece tecrübelerimizin fiziksel birer karinesi olurlar ve onları aksiyona dönüştürürler.
      Mikayel Ohanjanyan bu operası sayesinde, kaos parçalarını anlık bir denge yapısına dönüştüren birey ve toplumdaki olası güçler ve ilişkileri analiz ediyor ve görselleştiriyor. Tüm bu güçler sık sık tezatlı gerilimlerle karakterize edilmekte ve sürekli bir değişkenlik halindeler; bunlar katı kurallara ve görüşlere meydan okuyabilecek unsurlar. Nitekim küp – basit ve modüler formların mükemmel bir temsili; tıpkı insan vücudu, bir “yek-küp” gibi – artık yapısal olarak daha açık ve kendini başka içsel bütünlere bağlayan ince dişliler sayesinde ölçü olarak küçülmüş görünüyor; böylelikle dış unsurlara karşı bir meyil algısından yola çıkarak – kendi katı materyalinin bütünlüğünde – oyulmuş oluyor. Tarihi, sanatsal ve felsefi bellek; kavram ve maddeye ilintili yeni kurallar yaratmak için edinsel tüm kurallara karşı çıkan ve tüm bunları soyut bir anlayış ve sonsuz bir şiirsellikle gerçekleştiren sanatçının operasına zenginlik veriyor.

Ilaria Cicali, Sanat Tarihçisi ve Eleştirmen

Mher Mektubu
      Bu eser, “Sasun’un Delileri” isimli, dört kahraman neslini anlatan bir Ermeni destanından esinlenmekte. Özellikle en son kahraman olan Pokr (küçük) Mehr’den oldukça etkilendim. Destanın son bölümünde, kahramanın atıldığı sayısız epik maceradan sonra, adaletsiz ve artık ne kendini ne de efsanevi atını kaldıramayacak durumdaki dünyadan bıkmışçasına, Mher Kapısı olarak da bilinen Agravuqar ya da Vana Qar adlı yere gittiğini öğreniyoruz. Kahraman, parlayan kılıcıyla Kapı’yı açar ve içeri girip kendini taşın içine kapatır, taştan çıkacağı günü bekler.
      Bu trajik hikâyeyi oldukça çağdaş buluyorum; hem o anı hem de geleceği düşünmek ve bunlara nüfuz edebilmek için bir “yere” tıkılmış değerler temerküzünü anlatıyor, dışarı çıkmak için bekleyen.
      Eser metaforik olarak Kuzey, Güney, Doğu ve Batı’yı temsil eden dört bazalt bloktan oluşuyor. Her blok kendi arasında çelik kablolarla bağlanmış ikişer parçaya ayrılmış.
      Metinler, sadece bilerek eğreti yerleştirilmiş ve bağlanmış blokların kenarlarından algılanabilecek şekilde taşların kesik yüzeylerine oyulmuş olacak, böylece metinler açığa çıkacak ancak okunamaz hale gelecek. Metin, Mher’in gelecek nesillere bıraktığı bir mesajdan bahsediyor; mesajda insanları kendisinin taştan çıkacağı günü beklememesini söylüyor, tıpkı destanda olduğu gibi. Asırlar boyu her birimizin içindeki Agravuqar’ın içerisinde kapanmış olduğunu ve ancak kendi içimize bakıp dalacak cesareti gösterebildiğimizde gün ışığına çıkacağını belirtiyor. Söylediğine göre, sadece kendi taşımızı bulup karşısında durabildiğimizde gün ışığına çıkabileceği düzen gerçekleşecek.
      Bu hayali mesajla, izleyicileri içimizde sakladığımız değerler ve bu değerlerin Ben-Başkaları ve Başkaları-Ben arasındaki ilişkide edindiği muhakkak önem üzerinde kafa yormaya davet etmek istiyorum. Bu blokların özel ve derin bir şeyler gizlediğine ilişkin bir his uyanıyor, berrak ama görünmez bir şeyler.
      Bu eser; yazılı ve materyal arasında, hayal ve gerçeklik arasında, içsellik ve dışsallık arasındaki gerilim yoluyla sadece fiziksel olgular değil, psikolojik olgularla da dolu. İzleyici dört kapının yarattığı mekânda yürürken, bir tefekkür boyutuna giriyor.

Mikayel Ohanjanyan